Familie Swennen

In Sint-Truiden ligt het fruitbedrijf van Francis Swennen. Al 50 jaar teelt hij er kersen en appelen, twee producten die al jarenlang een vaste plaats innemen in het Haspengouwse landschap. In die tijd deed hij heel wat ervaring op, maar de basis van zijn werk bleef dezelfde: goed voor de bomen zorgen en toeleven naar de oogst.

Na een halve eeuw in het vak zag hij de fruitteelt doorheen de jaren sterk veranderen. Toch doet hij zijn werk nog altijd even graag. De band met andere telers en zijn betrokkenheid bij BelOrta betekenen veel voor hem. “Ik ben fier op BelOrta. Een bedrijfsbord van BelOrta vind ik betere reclame dan een spot op televisie,” vertelt hij met een glimlach.

Het moment waar Francis elk jaar het meest naar uitkijkt, is de oogst. Eind juni worden de eerste kersen geplukt. Tegen dan zit er al maanden werk in de bomen. Ze zijn gesnoeid, verzorgd en nauwgezet opgevolgd. “Als ik kan plukken waar ik een jaar voor gewerkt heb, dat blijft het mooiste wat er is.”

Of al dat werk ook een goede oogst oplevert, heeft Francis niet volledig zelf in de hand. Hagel of vorst kan in korte tijd veel schade aanrichten. Elk seizoen blijft het daarom hopen op goed weer, voldoende fruit en een eerlijke prijs.

Ook op zijn 70e is Francis nog elke dag met het bedrijf bezig. Het werk houdt hem actief en geeft structuur aan zijn dagen. Stilzitten past niet bij hem. “Wat moet ik anders doen? Een hele dag pintjes drinken? Dat is ook niets voor mij,” zegt hij al lachend. Het dagelijkse werk op het bedrijf geeft hem energie en houdt hem betrokken bij wat hij het liefste doet.

Als Francis over het bedrijf wandelt, weet hij wat er op elk perceel staat. Hij kent zijn boomgaarden en is trots op wat hij door de jaren heen heeft opgebouwd. Tegelijk kijkt hij met bewondering naar de grotere landbouwbedrijven van vandaag. Over de toekomst maakt hij zich soms wel zorgen. De regels worden volgens hem complexer en het is niet vanzelfsprekend dat iemand het bedrijf later voortzet.

Francis merkt ook dat mensen niet altijd stilstaan bij de herkomst van hun eten. Voor hem is het belang van lokale telers nochtans duidelijk. “Door ons hebben mensen eten. We leven in luxe, maar dat wordt vaak vergeten. Als de teler er niet meer is, wat ga je dan eten?”

Zijn favoriete plek blijft het veld tijdens de oogst. Daar wordt zichtbaar wat een jaar verzorgen, opvolgen en wachten heeft opgeleverd. Vraag je hem om zijn fruit in enkele woorden te omschrijven, dan houdt hij het eenvoudig: vers en gezond.